झरी

धुम्म फुलेका बादलहरुलाई

गलाऊँदै, छिन्न भिन्न पार्दै

वर्षिने ए झरी

अनिश्चयरुपी मेरा आँखाका

वादल पनि फटाइ दे ।

खडेरिमा नाङ्गिएका खोल्साखोल्सीलाई

नुहाइदिँदै, भेलको पछ्यौरा ओढाइदिँदै

दोभानको बाटो देखाउने ए झरी

भ्रमरूपी मेरा मष्तिष्कका

जालो पनि च्यातिदे ।।

पटपट चिरिएका गराहरुलाई

भिजाऊँदै, आलीको ठेकीमा मथ्दै

हिलोमा लट्पटाउने ए झरी

ध्वासोरुपी मेरा मनका

तुष पनि पखालिदे ।।।

पहेँलिएका धानका मुनाहरुलाई

बिऊंताऊँदै, रोपारका हातमा नचाऊँदै

असारे भाका घन्काउने ए झरी

त्रिष्णारुपी मेरा मनका

जलन पनि चिस्याइदे ।।।।